Αμάρανθος Ψυχή
Μια ταινία που σκοπό έχει να αφυπνίσει την Ελληνική κοινωνία φέρνοντας την αντιμέτωπη με τις φρικτές επιπτώσεις που επιφέρει ένας βιασμός στον ψυχισμό ενός ανθρώπου, προβάλλοντας εκτός των άλλων και νέες οπτικές, διαχωρίζοντας τον βιασμό του σώματος από το βιασμό της ψυχή
Τζένη Κοσμίδου αποκλειστική συνέντευξη στον kinimatografos.com
Είστε μια από τις καινούργιες
και πολλά υποσχόμενες καλλιτεχνικές προσωπικότητες της εποχής μας. Αν και
αρκετά νέα έχετε συνεργαστεί με τα μεγαλύτερα ονόματα του χώρου και έχετε
αποσπάσει διακρίσεις και πολύ εγκωμιαστικά λόγια από ειδήμονες αλλά και από το
απλό κοινό. Που πιστεύεται πως οφείλετε αυτή σας η επιτυχία και πως σας κάνει
να αισθάνεστε;
Θεωρώ πως είναι πολύ νωρίς ακόμα για να
μιλήσω για επιτυχία. Απλώς συνάδελφοι και κοινό δείχνουν ως τώρα να
αναγνωρίζουν και να αποδέχονται το έργο μου και αυτό μόνο είναι κάτι που μόνο
ευτυχία μπορεί να γεννήσει στην καρδιά ενός δημιουργού.
Δεν υπάρχει τίποτα πιο τιμητικό για έναν νέο
καλλιτέχνη από το να γνωρίζει την αποδοχή ανθρώπων που έχουν διανύσει
ασυγκρίτως πολύ μεγαλύτερο δρόμο από αυτόν στο καλλιτεχνικό μονοπάτι είτε με το
να ακούει από αυτούς θετικά λόγια για το έργο του είτε πολύ περισσότερο με το
να έχει την τιμή να συνεργάζεται μαζί τους και να μαθαίνει από αυτούς τους
ανθρώπους που αποτελούν ένα αληθινό σχολείο ανώτερο από οποιοδήποτε άλλο.
Όσο αφορά τώρα την αγάπη του κοινού τα λόγια
νομίζω είναι περιττά αφού είναι αυτή που αποτελεί το οξυγόνο των
καλλιτεχνών. Η αγάπη και η αποδοχή αυτών
των ανθρώπων είναι η μεγαλύτερη κινητήριος δύναμη της δημιουργία μου και τους
ευχαριστώ μέσα από την ψυχή μου για αυτό.
Ηθοποιός, συγγραφέας,
σεναριογράφος και θεατρική σκηνοθέτης. Πως καταφέρνετε να συνδυάζεται τόσα
πολλά και ταυτόχρονα να δίνετε σε όλα τον καλύτερο εαυτό σας;
Όλα αυτά
αποτελούν διαφορετικά προσωπεία ενός προσώπου που ονομάζεται δημιουργία. Αγαπώ
πολύ την δουλειά μου η οποία αποτελεί αληθινή ανάγκη για μένα για αυτό και της
έχω αφοσιωθεί ολοκληρωτικά μετατρέποντας την στη πρώτη προτεραιότητα της ζωής
μου αφιερώνοντας σε αυτήν όλον μου τον χρόνο και την ενέργεια.
Σαν συγγραφέας συνήθως επιλέγετε θέματα τα
οποία θίγουν κοινωνικές αδικίες και ανισότητες ή δύσκολες αλήθειες που δύσκολα
κάποιος θα τολμούσε να θίξει. Που οφείλετε αυτή η επιλογή σας;
